Wat maakt een topsommelier tot een topsommelier ?

Pas had ik een leuk gesprek met een bevriende sommelier, na enige tijd ging het over zijn beroep. Wat maakt een sommelier een topsommelier. Dat lijkt eenvoudiger dan het is eigenlijk.

Vergelijkingen met voetbal kwamen al snel ten sprake…is een trainer van een kleine club die met een beperkt assortiment een mooie selectie kan maken, of is het iemand die met veel geld een Messi en Van Persie koopt.

Maar ook dat is lastig te bepalen. De een zal enorm creatief moeten zijn en de andere een goede manager. Met wijn is het eigenlijk net zo. Wijnkaarten met enorm veel Mouton erop in 200 verschillende jaargangen boeien mij eigenlijk totaal niet. Dat komt meer patserig over dan het van liefde voor wijn getuigd. Wijnkaarten die zijn samengesteld door een leverancier die er toevallig ook een mooie koelkast heeft neergezet, of sponsor is van een restaurantclubje boeien mij evenmin. Daar moet men gewoon eens mee ophouden.

Wat boeit mij wel ? Wat maakt een topsommelier tot een topsommelier. Ik opper voor creativiteit. Ik wil me graag laten verrassen. Nieuwe dingen ontdekken, gekke combinaties proeven die fantastisch werken. Een topsommelier doet dit. Die verrast, is creatief, weet wat er in de wijnwereld te koop is, laat zich niet in de maling nemen door sponsoren, zoekt en snuffelt in alle hoeken van de wijnwereld op zoek naar mooie producten die bij de gerechten van de chef passen. Of bier of sake of natuurlijk Sherry. Het maakt niet uit ….Verras me.

Maar achter de creatieve kant moet ook een zakelijke kant staan. Het moet wel financieel verantwoord zijn natuurlijk. Scherp inkopen en voorraadbeheer horen daar ook bij.

Misschien was dit vroeger wel anders, wijnkaarten met meer dan 600 wijnen erop en van alles ruime voorraad. Tegenwoordig is dat nauwelijks meer financieel verantwoord te noemen. En trouwens wijnkaarten ? Is het niet zo dat heel erg veel restaurants veel meer werken met arrangementen ? Gelukkig wel, want daaruit valt ook het vakmanschap van een sommelier op te maken. Natuurlijk het is prachtig om een Petrus 45 open te maken, maar daar is niks aan. Een sommelier is veel meer dan een flessenopenmaker en netjeswijninjeglasschenker.

In de toekomst kan ik me heel goed voorstellen dat de wijnkaart een steeds kleinere rol gaat spelen in restaurants waar een goede sommelier werkt. Die heeft die kaart namelijk helemaal niet nodig denk ik….Maar goed in ben ook maar een rare wijnhandelaar 

in de maling nemen van je klanten ...waarom ?

Soms moet je dingen even van je afschrijven. En zo’n gevoel heb ik nu.


Ik hoor de laatste tijd heel vaak verhalen van winkels, restaurants, internetwinkels enz die zeggen dat ze alles zelf halen direct van de boer. Wij kopen niks in Nederland, helemaal niks.
Ik zal natuurlijk niet zeggen dat dat niet leuk is, want er is gewoon niks zo leuk om zelf te importeren en contact te hebben met de wijnboer zelf. Maar is het ook altijd zo ?

Nee, maar de meeste consumenten willen het wel graag horen. Bij ons in de winkel precies hetzelfde. Importeert u alles zelf ? Nee is dan het antwoord. Ik verkoop meer dan 300 verschillende wijnen en ik denk dat die wijnen van ongeveer 100 producenten afkomen. Wil je die wijn een beetje betaalbaar naar Nederland halen moet je dat of per 300 of per 600 halen. Dat zijn dus een heleboel wijnen op voorraad. Ik koop veel bij Nederlandse importeurs en doe een beetje zelf. En dan begrijpen ze het ook, maar heel soms zijn ze teleurgesteld.

Net als heel veel andere wijnwinkels. Of je nu zelfstandig bent of bij een inkooporganisatie hoort, de meeste wijnen kopen ze bij de importeur. Dat klinkt minder romantisch maar ok
Toch zijn er een heleboel winkels en restaurants die beweren alles zelf te halen. Begrijp me niet verkeerd, dat kan ook wel en gebeurt ook wel. Maar lang niet altijd.

Zo ken ik een goed bekend staand restaurant die beweerde alles zelf te halen in zijn geboorteland. Daar reed hij 1x per maand naar toe om ingrediënten te halen, in Nederland is niks lekker. Grappig dat ik hem een aantal weken later tegen kwam bij een Horeca groothandel met een boodschappenkar vol mooie producten.

Of pas nog gehoord van een restaurant die al zijn wijn haalt in Frankrijk zelf, en dan kijk je in zijn magazijn en wat staan daar ? Dozen van een goed bekend staande importeur in Nederland.

En laatst nog over een wijnhandelaar die eenzelfde wijn verkocht als ik. Kreeg ik van de klant te horen, ja hij haalt het rechtstreeks bij de boer. Ik vond dat nogal grappig omdat die wijn exclusief in Nederland wordt gebracht door een van mijn leveranciers. Navraag bleek dat die wijnhandelaar het ook gewoon daar koopt.

Pijnlijke situatie’s en vooral omdat het niet nodig is. Het is duidelijk dat de consument veel voorgelogen wordt ( kijk maar naar de keuringsdienst van Waren met prachtige onthullingen) maar moeten we daarom daar ook maar mee meedoen. Wees eens eerlijk mensen.

Er is helemaal niks mis mee om ook wijn te kopen bij een grote of kleine importeur en ook dan kan je via bv sociale media, of bezoeken goed contact houden met de diverse producenten. Loop beurzen af en maak contact met de producenten, je zal misschien raar opkijken hoe leuk ze het vinden.

Maar het belangrijkste we moeten eens ophouden met de consument voor te liegen.

Dag Simon

Geen blog over wijn dit keer. Vandaag kreeg ik het slecht nieuws dat mijn oude chef Simon de Vogel is overleden na een kort ziektebed. Op zo'n moment schieten altijd herinneringen aan de overledene door je hoofd.

Wat Simon betreft zijn het er vele. Simon was een type. Een enorm groot hart, keiharde werker die op de Haagsche Fred een wereldzaak heeft opgebouwd. Niet voor niets werd hij diverse keren uitgeroepen tot beste specialiteitenwinkel van Nederland. Maar Simon was ook iemand die vanwege zijn emotionele aard verschrikkelijk uit zijn slof kon schieten, soms onredelijk als dingen echt niet goed gingen. Maar alles om de kwaliteit continue enorm hoog te houden. Maar Simon kon ook enorm meelevend zijn.

Ik weet nog de eerste keer dat ik bij hem kwam werken, in zijn toen nog niet verbouwde zaak. De dag daarvoor kreeg ik een herseninfarct en na 2 uur werken (?) ben ik naar huis gestuurd. Ik kon niet meer, en voorlopig was ik ook niet meer beschikbaar. Omdat ik in mijn proeftijd zat hoefde hij mij niet te betalen, maar dat heeft hij toch gedaan. Dat is klasse.

Ook herinner ik me de 2de keer dat ik bij hem op kantoor zat voor een sollicitatiegesprek, dat duurde welgeteld 1 minuut en daarna werden de flessen wijn gepakt. Het etentje bij de bistrot de la place, met het personeel. Maar eerst voorproeven een week van te voren. Toen was net de conversie naar de euro geweest en Simon was er nog niet aan gewend. Ik hoor hem nog zeggen ...zo das goedkoop voor die wijn ....we nemen er nog een....tja Euro's Simon. Werd toch nog een dure avond, maar wel gelachen.

De derde keer dat ik bij Simon in dienst kwam was zijn rechterhand Sander ziek in december...snel een vervanger regelen en een week later stond ik weer broodjes te smeren.

En nu is hij er niet meer. We zullen hem en zijn bulderende stem en lach missen............ik wens zijn vrouw,kinderen en natuurlijk iedereen in de winkel alle sterkte toe.

Limoux maar dan anders......

Na een zeer hectische en drukke november en decembermaand was het hoog tijd om er even tussen uit te gaan. Na 700 dagen zowat non stop te hebben gewerkt ook wel verdiend leek ons. Dus op 1 januari om 7.30 toen heel Voorburg nog zijn roes lag uit te slapen van een heftige oudejaarsavond reden wij weg naar het zonnige zuiden. Spannend want het was de eerste keer voor Sophie dat ze meeging ....en hoe ziu het kleine meisje 13 uur in een auto verdragen. Nou prima kan ik zeggen, het laatste uurtje had ze er genoeg van maar voor de rest prima. Logisch eigenlijk want onderweg kon ze mooi luisteren naar pappa die alle mooie wijn gebiden aanwees onderweg. "Kijk schat dit is nu de beroemde Hermitage heuvel en daar liggen de mooiste Pinot Noir velden ter wereld " Leuk pappa zag je haar denken maar ik ben pas 1 1/2 en heb geen flauw idee waar je het over hebt...maar toch je kan er maar beter vroeg mee beginnen toch ?

In Cebazan ( 5 minuten van Saint Chinian , Languedoc) aangekomen kon de vakantie beginnen. We hadden geen plannen omiets te bezoeken op 1 na. Ik moest naar James Kinglake toe van Domaine Begude. We verkopen zijn wijn nu al 2 jaar en heb de beste man al meerdere keren ontmoet, hij is ook bij ons in de winkel geweest, maar in Limoux was ik nog nooit geweest. Maar ik had plechtig beloofd dat dit het enigste wijnhuis zou zijn wat we gingen bezoeken. Dit keer was vakantie ook echt vakantie!

Domaine Begude dus, gelegen in de appelatie Limoux net buiten Carcassonne. Nog specifieker in het dorpje Cepie. Een prachtige route door Katharenland, langs de altijd indrukwekkende Cité van Carcassonne, door de wijnvelden, de heuvel op en ja hoor daar doemt het bordje Domaine Begude op.

Even kort over Begude en James. James was hoofd equity sales bij de Commerzbank maar wild eiets anders. Een ander leven, een ander tempo en vooral een kans om een gezin te stichten. Frankrijk en wijnboer zouden het gaan worden. Maar waar ? De Languedoc was favoriet en daar hebben ze ( James en Catherine) ongeveer 50 bedrijven bekeken en uiteindelijk kwamen ze uit in Cepie bij Domaine Begude. Een pracht stek en mooie wijngaarden die helemaal Biologisch werden bewerkt. Perfect dus, en vooral de ligging. James vertelde ons dat hij binnen een uur kon skieën en binnen een uur aan de Mediteraanse kust op het strand kon liggen. In 2003 was de deal rond en werden ze wijnboer.

Maar goed een Domaine kopen is misschien niet zo moeilijk, wijn maken is een ander verhaal. James moest een wijngaardmanager/wijnmaker hebben. Uit een aantal kandidaten had hij er 2 overgehouden voor een gesprek. De een kwam aan in een pak en met een koffertje en de ander Laurent Girault niet. duidelijk dat Laurent het werd. Ondertussen is de samenwerking behoorlijk intens en Laurent woont zelfs met zijn gezin in de wijngaarden net achter het huis van James en Catherine.

Maar daar houdt het verhaal Begude niet op. James is een aparte, begrijp me niet verkeerd ik bedoel apart in de meest positieve vorm die er is. James doet graag dingen op zijn manier en experimenteert ook nog eens graag. Traditioneel vind je in Limoux druiven als Chardonnay, Pinot Noir en soms wat Sauvignon Blanc en Chenin blanc aan. En niet te vergeten de traditionele druif Mauzac. Maar James wil meer. De Mauzac werd opgeofferd. Daarvoor in de plaats kwamen miner gebruikelijke druiven zoals Viognier, Gewürztraminer, Riesling en ja hoor echt waar Grüner Veltliner. Hoogt ongebruikelijk en illegaal want dat mag helemaal niet. Ze staan ook stiekum aangeplant tussen de Chardonnaystokken.

Waarom die GV ? Eigenlijk is het simpel, James is gek op deze druif en in Zuid Frankrijk is het niet te krijgen dus vandaar.

In totaal beslaat Begude zo'n 29 hectaren wijngaarden en die allemaal Organisch worden bewerkt. Er word op deze plek al sinds de 16de eeuw wijn gemaakt en eigenlijk altijd hebben ze een goede naam gehad. Al moet er bij worden gezegd sinds de Kinglake's hier zijn neer gestreken is alles in een stroomversnelling geraakt. Wat ook zeker bijdraagt in de kwaliteit van de wijnen is het relatief koele klimaat hier. Natuurlijk is het Zuid Frankrijk en schijnt de zon vaak, maar dat wil niet zeggen dat het hier heel warm is. Volgens james, en dat hebben we in levende lijf mogen meemaken, kan het hier qua wind behoorlijk spoken. Eigenlijk waait het hier 365 dagen per jaar. Dit komt mede door de ligging , 335 meter hoogte. In de zomer is het overdag wel warm maar s'avonds koelt het hier relatief snel weer af. Dit alles zorgt voor een lang en koel groeiseizoen wat weer mooi is voor de druiven.
De wijngaarden liggen allemaal rondom het huis en de kelders. Maximaal 5 minuten rijden. Dit heeft als voordeel dat alle druiven heel snel geperst kunnen worden en niet nog 2 uur in een tractor in de volle zon moeten worden vervoerd. Daarnaast plukt James veel met de hand, dus alleen gezonde en de beste druiven. Perfect geregeld dus.

De Winery zelf ligt tussen James en Laurent hun huizen in. Trots liet hij zijn nieuwe ploegmachine zien en zijn liefje een quad. 'veel makkelijker dan zon enorme tractor joh'. De kelder zelf is verdeeld in 2 kamers, de en vol met glimmende RVS tanks en de andere met vaten. Nu gebruikt hij eiken vaten heel spaarzaam en wil absoluut niet dat zijn wijnen een GAMMA indruk achterlaten. dus niet al te veel nieuw hout en ook geen standaard 225 liters meer maar 500 liter vaten. Om de houtsmaak iets te temperen. Begude wijnen moeten fris, knisperend en zuiver zijn.

De proeverij die James voor ons in petto had was erg leuk en leerzaam. De wijnen in fles kende wel al goed, dus dat vond hij maar niks. Nee elk vat en tank moest worden geproefd. Altijd leerzaam om bv de niet gefiltreerde tegenover de wel gefiltreerde wijn te zetten, de zelfde Chardonnay maar dan van 6 verschillende vaten te proeven. Verschillend in jaar, fabrikant en toasting.

Bij Begude maken ze nu nog 7 wijnen waarvan 5 wit 1 rosé en een rood. Dit is voorlopig want er komt misschien nog een Viognier bij , waar James enorm hoge verwachtingen van heeft. En heel misschien nog een toprood en af en toe maakt hij iets mousserends de Folie de Begude. Hiervan hebben we afgelopen jaar 60 rosé van mogen krijgen en die waren ook zo op, al hoewel James terugblikkend er eigenlijk niks aan vond.

De wijnen:

Sauvignon Blanc IGP Pays d'Oc
Dit zou misschien wel eens mijn zomerhit kunnen gaan worden. Wat een heerlijke Sauvignon. Strak maar niet te, citrustonen en mineralig. Niet van die flauwe Sauvignon die je ook wel eens vindt in de Languedoc maar echt lekker. Drink dit en de zomer zit gelijk in je hoofd.

Le Bel Ange IGP Pays d'Oc ( chardonnay met een beetje Chenin Blanc)

De Kleine engel, vernoemd naar de dochter die ze eindelijk kregen en dat was ook een van de redenen om een ander leven te willen gaan

leiden. Het is een heerlijke frisse witte wijn vol met fruit zoals citrus, appeltjes en peer. De Chenin geeft de Chardonnay in deze wijn een boost. drink dit bij schelpdieren en gamba's van de plaat.

Terroir 11300 Chardonnay IGP Haute Vallée de L'Aude ( vroeger de AOC Limoux)
Een nieuwe versie van de traditionele Limoux. Een blend van wel en niet houtgelagerde Chardonnay. De 11300 is hun postcode. Bourgogneachtige wijn, mooie mineraliteit, iets voller dan de Bel Ange, peer en appeltjes, beetje filmend maar met een citrusachtige frisheid. Probeer zo'n wijn maar eens in de bourgogne te vinden voor deze prijs. Drink hem zoals wij deden in Frankrijk bij gegrilde kip met citroen of bij witvis. Zeebaars in het zout .....heerlijk

L'Exotique IGP Haute Vallée de L'Aude

Het zwarte schaap van de familie. Vorig jaar voor het eerst verschenen en gelijk de hemel ingeschreven. "De L'exotique. Waarom het zwarte schaap ? Er zit 20% Chardonnay in en de rest is de befaamde Grüner Veltliner. En er zal stiekum nog best wat anders inzitten, althans het zou me niks verbazen. Ik ben wel van mening dat de Grüner echt iets moet toevoegen en niet zomaar een gimmick is. Want er is in oostenrijk veel goede Grüner te vinden die hetzelfde kost en heerlijk is. Maar deze voegt echt wat toe. Het is een aparte wijn. Duidelijke witte peper, zacht fruit, James noemde Mirabellen en daar kon ik me wel in vinden. Exotisch, iets van perzik. Een heerlijk verassend glas wijn. Perfect voor bij Aziatisch eten, mooie sashimi bijvoorbeeld of niet te heet Thais. De jaarproductie is helaas heel erg weinig.

Pinot Noir IGP Haute Vallée de L'Aude
Dit was voor ons echt een verassing. Vorig jaar was de Pinot heel licht, verfrissend, bijna een rosé achtige rode wijn. Lekker om gekoeld in de zomer te drinken. De Pinot dit jaar heeft veel meer structuur, kracht, volheid en gaat echt serieus Bourgognetrekjes krijgen. 90% komt van RVS tanks en 10% van oudere grote houten vaten. Dit gaat om en nabij € 10,- kosten en daar kan je als Bourgogne producent alleen maar jaloers van worden. Als het goed is komt dit in maart/april naar Nederland.

Pinor Rosé IGP Pays d'Oc

Opgenomen in een shortlist van het Engelse magazine Harper's als een van de icoonwijnen van de Languedoc. Goed ik en James ook trouwens zullen gelijk toegeven dat het een beetje overdreven is, maar lekker is hij wel. Droger dan afgelopen jaar toen er een mini zoetje inzat en boordevol cranberries, frambozen en een beetje aardbei. Daar doorheen lopen mooie citrustonen voor de frisheid. Super voor aan het strand en met lichte zomerse gerechten. Gaat heel goed met Tabouleh.

L'Etoile AOC Limoux

De 'STER' van Begude. De beste druiven, de beste vaten worden opzij gezet voor de L'Etoile. 50% van de gebruikte vaten is nieuw en alles is demi-muid (500l) Een klassieke Chardonnay, vol, zwoel, iets romig, brioche, mooie zuren, kracht maar elegant. Het beste compliment wat deze wijn heft gekregen is dat veel van deze wijn verkocht wordt in de Bourgogne, de bakermat van Chardonnay en dat hij bij relais Bernard Louiseau op de kaart staat......3 michelin sterren in de Bourgogne. Drink hem als een soort meditatiewijn, bij verderwild, tarbot met mooie saus of zoals James bij oude Comte.

Stuk voor stuk heerlijke wijnen met karakter, net als James trouwens. Hij laat zich niet zomaar alles voorschrijven en doet vaak waar hij zin in heeft. En met succes, bekende schrijvers als Parker en Robinson hebben hem al diverse keren de hemel ingeschreven en ook in ons landje krijgt hij hele goede recensies. Wij zijn fan geworden dat mag duidelijk zijn. Na alles geproefd te hebben moesten we van James uiteraard wat meenemenwant op je vakantie moet je toch behoorlijk wijn drinken. Het paste net in de achterbak, naast de Bugaboo van Sophie. Bij het wegrijden kregen we nog een tip voor wat lekker Cremant de Limoux en we spraken af dat we elkaar op de Prowein weer zouden spreken en dan alles op fles nog eens te proeven.

Voor vanavond heb ik alvast mijn laatste fles 2009 Exotique in de koelkast gezet.

A votre sante

http://www.domainebegude.com/

foto's allemaal van domaineBegude.com....scherper dan de mijne

Kleur van de wijn. Niet belangrijk ? Toch wel

Een paar maanden geleden werd ik uitgenodigd om bij een leverancier een proeverij bij te wonen en een masterclass te volgen van Frederic Brochet van Ampelidea, een vooraanstaand wijnhuis in de Haut Poitou.

Frederic Brochet

Frederic is een zeer talentvol wijnmaker en afgestudeerd op het thema 'de psychologie van het wijnproeven'. Nu kon ik me daar niet heel erg veel bij voorstellen dus moest ik er maar naar toe. Het werd een zeer leerzame middag vol verassingen, hij rommelde met kleur en temperaturen om ons proevers op het verkeerde been te zetten. En ook al blijf ik van mening dat kleur het minst belangrijke is van het wijnproeven, bleek die middag dat kleur toch wel zeker een rol speelt.

Om het eens in de praktijk te brengen heb ik vorige week, tijdens mijn eerste avond van de wijncursus voor beginners, mijn cursusisten dit ook eens laten ondergaan. Met verbazende gevolgen.

We hebben die avond zes wijnen geproefd. Twee keer de  Philippe Allier chinon 2004, één een paar uur van te voren gedecanteerd en de andere zo uit de fles. Uiteraard een groot verschil, de wijn uit de karaf was veel beter op smaak en opener.

Daarna twee keer de Herdade de Calada Rosado uit Alentejo, één die een uurtje op de verwarming had gelegen en een ander die ijskoud was. Puur om temperatuurverschillen te laten proeven. Logisch dat de koelere wijn de favoriet was, de warme was veel logger geworden. Ook hier geen verassing.

Maar toen kwam het. De invloed van de kleur. Twee Weissburgunders uit de Rheinhessen, simpele maar lekkere wijn. Allebei een uur van te voren in de koelkast gezet, maar in één had ik een smaakloze rode kleurstof gedaan. Die wijn werd rosé van kleur maar smaakt precies hetzelfde.

Of niet?

Ik schonk de wijnen in naast elkaar en liet mijn cursisten proeven. En wat gebeurde er ? Jawel ze proefde allemaal verschillen tussen glas 1 en 2.

Glas 1 ( de witte ) was lekker fris, iets mollig, wat citrus gewoon een smakelijk glas wijn. Glas 2 ( de rosé) had een beetje een felroze kleur, men proefde iets muffigs, rode bessen, minder frisheid dan de witte wijn, wel iets zachter.

Op de vraag wat hun voorkeur had was iedereen het er over eens dat was de witte wijn. Groot was dan ook de constinatie toen bleek dat het dezelfde wijnen waren. Men geloofde het gewoon niet. Maar toen er een aantal met de ogen dicht gingen proeven merkte ze dat het wel dezelfde wijn was. Verbazing alom, nu waren dit beginnende wijndrinkers, maar tijdens Brochet's masterclass zaten er veel ervaren wijnproevers in de zaal die er ook massaal in trapten.

Conclusie: kleur is dus wel belangrijk, niet voor de kwaliteit of smaak, maar wel voor je eigen perceptie van smaak. Doe het voor de grap maar eens thuis, koop bij bv de banketbakker eens rode kleurstof en druppel hier een beetje in een fles witte wijn en laat mensen dat proeven naast een niet gekleurde zelfde wijn. Ik heb het nu met een simpele fles gedaan, volgende keer rosé Meursault ;-)

Groen, Groener, Groenst

Maandag de 20ste organiseerde een van mijn leveranciers Vinites de proeverij Groen, Groener Groenst in het altijd gezellige Bosch en Duin. Restaurant de Hoefslag om precies te zijn. Nu mijn TomTom al een poosje overleden is moest ik het doen met een papiertje met de route. Enfin om een lang verhaal kort te maken reisgenoot AnneWies ( Gransjean Delicatessen op de Bankastraat te Den Haag ) en ik deden er een uur langer over dan nodig omdat ik de afslag voorbij was gereden. Goed begin dus.

Maar eenmaal binnen en aan een heerlijk glas Louis de Grenelle Cremant de Loire ging het wel weer. Ok groen is het thema dus. De zaal was ingedeeld in 3 rijen met daarin eert de groene wijnmakers (Lutte Raisonnée bv) dan de groenere ( de biologische) en als laatste de Groenste ( de Bio-Dynamische en/of gecertificeerd).

Carlos Falcó - Marques de Griñon

Was het misschien 10 jaar geleden een opgave een proeverij met groene topprodicenten te krijgen, nu stonden er met gemak 35 en het hadden er nog meer kunnen zijn maar sommige (oa held Jacky Blot) zaten al midden in de oogst.

Waar te beginnen ? We hadden maar 3 uur de tijd vanwege het omrijden. Dus we moesten een selectie maken. Sommige wijnhuizen waren al bekend voor mij, Roman van van Volxem is nog niet zo lang geleden in de winkel geweest om alles door te proeven. Dus beperken…wat me opviel:


Vigna de Zamo Friuli – moeilijke wijnen, gastronomisch. De instap bianco was mijn favoriet

Barberani Orvieto - verrassende wijnen, mooi elegant en de zoete Mufa Nobile was heerlijk

Marques de Griñon Valdepusa – Krachtig, heftig en veelal te jong. Wel een absoluut tophuis en na een aantal jaar bewaren of ruim van te voren decanteren prachtig.

Chateau de Lastours Corbieres – Enorme elegante Languedoc wijnen, heerlijk. Favoriet de Simone Descamps ( Carignan, Syrah, Grenache) Leuk bedrijf, ik ga er in januari naar toe



Domaine Matassa Roussillon – TOP!!!!!! Rood is erg mooi, wit briljant. Mooi voorbeeld hoe dit gebied aan de weg timmert.





Heel verassend voor mij waren de wijnen van Danie de Wet. Een leuke vent vol passie en met een paar prachtige wijnen. De instappers Sideways zijn voor de prijs meer dan ok, de Sur Lie heerlijk mineralig, wat citrus, vol, tropisch. Mooi levendig glas. De Lesca wat dikker en zwoel maar het blijft enorm mineralig. Dit is serieus goede Afrikaanse wijn.


Tja en dan is de tijd voorbij, snel nog even een glaasje Van Volxem Scharzhofberger ingeschonken en moe maar voldaan even gaan zitten. Het was een mooie proeverij waarin blijkt dat Vinites echt een hoofdrol voor zich op eist wat biologische wijnen betreft. Wat op deze proeverij stond was al een mooi assortiment en dat was pas de helft van wat ze voeren.

Extra pluspuntje was de aanwezigheid van alle producenten, er gaat niks boven de wijn proeven met de producent.

Het enigste nadeel was de tijd. Beechworth, Dobogo, Rubicon Estate, Pago del Ama, Albert Duhr, Sybille Kuntz en Oliver Conti niet kunnen proeven. Maar ach je moet wat te wensen over houden.

Bordeaux onder de tien euro is niks.....of toch

Soms heb je van die dagen dat je een wijn voorgeschoteld krijgt die je helemaal van je stoel blaast. Dat kan zijn omdat de wijn simpelweg briljant is. De eerste keer dat ik Unico van Vega Sicilia kreeg was zo'n moment.

Milvinos

Met 10 wijnverkopers op reis naar Valladolid. In de Perswijn had ik gelezen over de wijnbar Milvinos die daar op het centrale plein zit. Dit is overigens een geweldig adres om naar toe te gaan, van buiten lijkt het niet zoveel maar binnen zie je gelijk de eetkelder en dat ziet er waanzinnig uit. De wijnkaart  heeft, zoals de naam al aangeeft, ongeveer 1000 wijnen. Alle Spaanse toppers in diverse jaargangen, maar ook uit andere landen.

Gezamenlijk een geldpotje gemaakt en wat mooie wijn gekocht en ook de Unico ( het jaartal is me even ontschoten sorry). Een echt wow moment.

Een ander wow moment had ik een aantal jaren geleden in Saint Chinian. Bij de plaatselijke wijnhandelaar, voor de kenners het gaat hier om Espace du Vin, lag een fles die ik nog niet kende. Het wijnhuis wel, dat was Negly maar de wijn ' Porte du Ciel' had ik nog nooit gezien. Wel plaatselijk iets van 80 euro. Kopen dus, en ja hoor een paar uur later had ik weer zo'n wow moment.

Nu kosten deze wijnen ook een veel geld, dus je mag er ook wel wat van verwachten. Onlangs had ik weer zo'n wow moment maar dan vanwege een andere reden.

Ik kreeg een flesje Dubois Gramont 2005 in mijn handen gedrukt. Een simpele AOC Bordeaux. Precies zoals ik een slechte Bordeaux voor ogen had. Grand Vin de Bordeaux op het etiket en ook zo'n plakker van een totaal nietzeggende proeverij waarbij iedereen altijd minimaal brons lijkt te halen. En dit was zelfs een gouden plakker. Het was een 2005 dus met het jaar zit het wel goed. Ik heb eigenlijk nog geen slechte 2005 geproefd. Maar goed de wijn moest minder dan 8 euro kosten ....en Bordeaux van dat geld heb ik eigenlijk weinig vertrouwen in.

s'Avonds de wijn opengemaakt en in het glas gedaan, en het was een openbaring. De hemel ging nog net niet open, maar zachtjes hoorde ik wel de engelen zingen. Wat was dit ? Mooie elegante geur, zwarte besjes, beetje ceder, vol, zwoel, lichtte tannines, helemaal in balans. Dit was lekker.....nog een slokje .... het was echt lekker. Mijn vrouw stond met verbazing naar mij te kijken...Jeroen het is Bordeaux he...nee het is goedkope Bordeaux. Dat vind jij toch helemaal niet lekker ?

Zelfs afgelopen zondag in de winkel begon er een klant te lachen toen ik haar een fles Dubois Gramont aanbevool. Jeroen, jij zegt toch altijd dat dit niet kan.

Nou ik ben om, heb er gelijk zaterdagavond nog 120 besteld bij mijn leverancier, die zich een breuk heeft gelachen toen hij mijn smsje zag. Het kan dus wel. En nu lees ik bij Jancis Robinson dat de 2006 ook niet te versmaden is, dat doet mij dan weer een plezier want dat was een minder jaar dan 2005. En echt goede wijnmakers herken je pas in mindere jaren.

Schrijft u hem op .... Chateau Dubois Gramont Bordeaux 7,80.....wow